Wat was het koud in Londen! Maar gelukkig verkochten ze op elke hoek van de straat, de uberhippe de zogenaamde Russische bondmutsen.
Waardoor we een verdwaalde Russische familie leken in plaats van die gekke Hollanders.
Mijn Russische moeder en broer
Toch beter om in een iets warmere maand een bezoekje aan Londen te brengen. Doordat je de hele dag buiten loopt voelt t al snel als -10 aan…
Maar wat wil je ook begin februari. We gingen we met zn 6en voor een weekendje naar Londen, wat sightseeing en shopping. Beginnend met de London Eye, sealife en en een rondvaart.
De gids op de rondvaart vond het op een gegeven moment nodig om iets over zichzelf te vertellen, om de stilte op te vullen.
‘I speak 4 foreign languages: English, Irish, Scottish and Rubbish. Hilariteit alom.
Op naar Greenwich om de tijd stil te laten staan. Met de lange rondvaart word je tot aan de deur gebracht. Ontzettend toeristisch en gigantisch druk, maar leuk om even geweest te zijn.
Natuurlijk kon Notting Hill ook niet ontbreken. Maar helaas konden we de beroemde boekenwinkel niet vinden. Bleek, toen we bij thuiskomst internet checkte, de boekenwinkel helemaal niet in Notting Hill te liggen….wat een oplichters! Maar Portobello Road is desalniettemin de moeite waard. Veel kleine, schattige winkeltjes, straatmuzikanten, de meest opmerkelijk geklede mensen, en heerlijke gluhwine. En ‘s avonds lekker gegeten bij Wagamama aan de Thames.
Uiteraard ook het wisselen van de wacht meegemaakt. De vorige keer in Londen hadden we die net gemist (blijkt het wisselen om 11.30 te zijn, ipv 12u) dus nu waren we er vroeg bij. Politiemannen met grote geweren beveelden ons op de stoep te blijven en als je ook maar een been op straat zette, keken ze je boos aan. Althans, dat probeerden ze…zie hier het resultaat:
Meneer de agent
Tja, als ik hier elke dag zou moeten staan, zou ik ook zo kijken…
Maar het leukste en vooral allerliefste aan Londen zijn toch wel de vele eekhoorntjes. And he was happy to see me too…
A really happy squirrel
