Alsof we in een oude boemeltrein zitten, worden we door elkaar geschud. Moeten we echt in deze trein overnachten? Is de rails wel recht, t lijkt alsof ie in kronkels ligt?! Ga maar eens in de auto liggen en rijdt op en neer over de drempel, probeer maar es te slapen…Zo voelde t. Dus je begrijpt, bijna niet geslapen.
‘s Ochtends aangekomen op het station van Lao Cai gaan we eerst ontbijten, lekker rijst, loempia’s en nog meer van dat soort typische ontbijtgerechten.
Na het ontbijt met de bus richting Lung Khao Nhi, een klein plaatselijk marktje waar alle stammen (onder andere de Hmong, die ook in Thailand voorkomen) hun wekelijkse boodschappen doen. Hier wordt t liefste varkentje uitgekozen, allerlei vreemde groenten verkocht, verschillende soorten gedroogde vis, haren geknipt tussen de bamboestruiken, dit alles onder de muzikale hoogstandjes die in Housemuziek, uit de jaren 90, heten.
De varkentjes doen auditie voor de jury
En deze varkens zijn door naar de volgende ronde
Na het marktje weer de bus in richting de Chinese grens. Een rivier scheidt de twee landen, die verbonden zijn door twee bruggen. Via de ene brug werd en wordt nog steeds vooral electronische waar gesmokkeld. Via de andere brug kun je met een stempel in je paspoort naar de andere kant. Daarna weer door, dit keer naar de eindbestemming Sapa. Maar niet zonder in de file te hebben gestaan. File? Ja die kennen ze daar ook, maar niet vanwege de drukte. Door de hevige regenval was een stuk weg weggespoeld in de bergen, dus waren ze druk bezig om alle monder weg te halen en de weg weer begaanbaar te maken.
Uiteraard in de bergen ook veel mensen op scooters….en aangezien t nogal glad is door die modder, MOET er gewoon iemand vallen. Uitgerekend een meneer met heel veel kippen op zn scooter maakt een grote smak. Onze gidsen waren zo aardig om hem overeind te helpen. Meneer stapt weer op zn scooter en rijdt weer hard weg, zonder eerst naar zn kipjes te kijken.
In Sapa aangekomen, is het nog steeds regenachtig, maar we hebben, in tegenstelling tot de volgende dag, nog wel mooi uitzicht op de hoogste berg van Vietnam. De volgende dag krijgen we een tour door de bergen, mais en rijstvelden,en kleine dorpjes….echter is het zooo mistig dat het uitzicht vanaf de bergen niet verder dan een meter of 50 reikt.
Maar toch is er nog genoeg te zien om van te genieten, de rijstvelden liggen er prachtig bij, een oud mannetje van een plaatselijke stam zit een heerlijke pijp te roken (en niet zomaar een vredespijp, maar eentje waar hij een ‘ligt en licht’ gevoel van in zn hoofd krijgt). Tja, je moet toch iets doen als t zoveel regent.
Uitzicht over de maisvelden
