Alsof we met de tijdmachine waren gereisd en beland waren in de Middeleeuwen….we zijn geland in Tallinn.
Vanaf de luchthaven ongeveer 15 minuten met de bus naar het oude centrum, waar ons hostel is. Met je trolley over de kleine keien is niet heel handig, maar ach, je moet er iets voor over hebben hè. Er stond een bordje ‘hostel’ dat wees naar een binnenplaats, dus we gingen er met volle moed heen. Beetje achteraf en armoedig leek het, maar zo hebben we geleerd; de buitenkant zegt niet altijd alles. We kwamen nog een bordje met hostel tegen dat naar een soort woonhuis wees, dus we stapten een gebouw binnen en hup de trap op….Maar toen begon toch de echt twijfel toe te slaan en schoten bij mij de beelden van de film ’HOSTEL’ door mijn hoofd. Help. Gelukkig…naja, dat hoopten we…kwam er een jongen de trap op waar we aan vroegen of dit het hostel Vana Tom was. ‘Uhh, no…no hostel’.
Ok…fijn…snel dit gebouw uit en op zoek naar het juiste hostel, hopelijk ziet dat er beter uit. En ja hoor, een straatje verder (met uitzicht op het binnenplein waar het andere zogenaamde hostel zat) zat ons hostel. Eenmaal aangekomen, uiteindelijk dankzij de IPhone en gratis internet in heel Tallinn, konden we onze tassen dumpen en zijn we meteen de stad gaan verkennen (lees: lunch kopen in de supermarkt en lekker chillen in het park)
De volgende dag hebben we een tour gedaan, georganiseerd door en studente. Hilarisch. Een echte Estste, die verhalen over haarzelf, haar moeder en haar oma had. Een ding is heel duidelijk geworden, de Esten staan vooral bekend om hun dronkenschap. De mummie die ze hadden (Een Russische soldaat die ze gevangen hadden genomen, en nu door de Russen als heilig is verklaard), een oude viezerik die niemand wilde begraven en uieindelijk in de kerk terecht is gekomen en noem maar op, ze hielden allemaal van een glaasje.
Het parlementsgebouw is niet roze, maar zalm, aldus de gids. En het Nationaal Monument schept 1 nationaal gevoel: alle inwoners vinden het lelijk en zonde van het geld.
Door de turbulente geschiedenis hebben ze een niet al te goed gevoel bij de Russen, waardoor bejaarde Russische vrouwen geen officiele Esten kunnen worden en dus ook geen recht op pensioen hebben. Veel van deze bejaarde vrouwen zijn weduwe, waardoor ze helemaal geen inkomen meer hebben. Ze zijn genoodzaakt om bij de Alexander Nevski kathedraal (Orthodoxe kerk) te bedelen.
Alexander Nevski kathedraal
